به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه "زوددویچه سایتونگ" در تحلیلی به قلم "استفان کورنلیوس" نوشت: تاریخهای اعلام شده از طرف حکومت آمریکا به منظور عقب نشینی نیروهای خارجی از افغانستان تحت تاثیر اجبارهای سیاست داخلی آمریکا تعیین می شود.
در ادامه آمده است: در تاریخهایی که برای برگشت نیروهای خارجی از افغانستان اعلام می شود دو رقم مهم وجود ندارد، 2012 و 2016 . در سال 2012 رئیس جمهوری بعدی آمریکا تعیین می شود و در سال 2016 نیز که چهار سال بعد از این تاریخ است باز انتخابات ریاست جمهوری در ایالات متحده برگزار خواهد شد.
نویسنده در بخش دیگری از این مطلب با اشاره به اینکه حکومت آمریکا سال 2014 را برای برگشت نیروهای خارجی از افغانستان در نظر گرفته تاکید کرد که حقیقت این است که این اعلام ها از ارزش کمی برخوردارند و مسئله مهم در این میان تاریخهای انتخابات ریاست جمهوری در این کشور است.
در ادامه آمده است: باراک اوباما طبیعتا جاه طلبانه به دنبال این است که بار دیگر در سال 2012 رئیس جمهوری آمریکا شود. برای سال 2016 هم حداقل این مسئله مهم است که از ورود یک جمهوریخواه به کاخ سفید جلوگیری کنند. این جمهوریخواه می تواند دیوید پتریوس باشد که امروز فرماندهی نظامیان آمریکا در افغانستان را برعهده دارد. اگر وی فرماندهی خود در این منطقه را با موفقیت به پایان رسانده و آن را با عقب نشینی نیروها خاتمه دهد می تواند به ورود به کاخ سفید امیدوار باشد.
به این ترتیب سالنامه سیاسی آمریکا است که پروژه های نظامی در این کشور را تعیین می کند. به گونه ای که ناتو و کنگره آمریکا در نظر دارند از تابستان آینده به تدریج افغانستان را به نیروهای بومی واگذار کنند. به این ترتیب سیگنال هایی برای انتخابات ریاست جمهوری 2012 آمریکا به وجود می آیند.
در سال 2014 نیز قطعا با این روند این عملیات نظامی خاتمه خواهد یافت و کابوس جنگ افغانستان و سایه های طولانی جنگ علیه ترور برچیده می شود. به این ترتیب همزمان با انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2016 سیگنال های اقتصاد آمریکا خواهد بود که از اهمیت ویژه ای برخوردار خواهند شد.
نویسنده در ادامه خاطر نشان کرد: در این میان شرایط افغانستان از اهمیت کمی برخوردار است. 2011 یا 2014 ممکن است شرایط در افغانستان آرام تر یا نا آرامتر باشد، ممکن است کشتارهای کمتر و یا بیشتری شکل گرفته باشد همه این مسائل هیچ نقشی در سیاستهای آمریکا در این کشور ندارند.
در ادامه آمده است: معمولا ما یک عملیات نظامی را زمانی خاتمه می دهیم که یا به اهداف آن دست یافته باشیم و یا در آن شکست خورده باشیم. اما حکومت آمریکا برای یافتن راه سومی در افغانستان تلاش می کند. به این ترتیب که این جنگ با کمک تقویم و سالنامه خاتمه می یابد. اگر نتیجه جنگ با تقویم و تاریخهای تعیین شده منطبق نبود برای آن یک دلیلی پیدا می کنند!
نویسنده در ادامه خاطر نشان کرد: ما باید صادقانه به حقایق اعتراف کنیم. افغانستان کمابیش آرام وبعضی وقتها ناآرام باقی می ماند. نیروهای خارجی صلح پایدار و ابدی را در این کشور ایجاد نخواهند کرد. پس ناتو باید برای خود راه خروجی از این کشور بیابد. در چنین شرایطی افغانستان قطعا به مسئله سیاست داخلی آمریکا و ملتهای درگیر در این جنگ تبدیل شده است. به این ترتیب این انتخاب کنندگان حکومتها هستند که درباره این جنگ تصمیم گیری خواهند کرد.
نظر شما